از دلخوشی های کوچیک میتونم ب چاییِ در حال دم کشیدن اشاره کنم
صائب تبریزی میگه:
گر ببینی ناکسان بالا نشینند، صبر کن
روی دریا کف نشیند، قعر دریا گوهر است
+خب چرا باید اینجوری باشه؟
چرا اونی ک شایسته ست، جایی ک باید باشه نیست؟
هیچ کنایه و تیکه و استوری و غیره و ذالک رو ب خودم نمی گیرم
طرف مقابل حرف داره، مثل آدم بگه تا رفع کنم براش در غیر این صورت با من نیست و تمام.
